Archives for category: Vers Bek
Vir die wat laasweek lekker gesnot en trane het toe die ou tannie die gedig voorgedra het, hier is die woorde:
Do Not Weep
Author: Mary E Frye, 1932

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.

I am a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.

I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight.
I am in the starshine of the night.

I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in everything.

Do not stand at my grave & cry,
I am not there, I do not die

 

Dit reën weer in die Kaap. 

Dan raak ek nostalgies verby as die water ritmes speel op ‘n dak. Ek wil my boek onder my blad druk, en met water wat teen my neus afdrup, op maat van ‘Staying alive’ deur die dorp stap, en by ‘n snoesigste koffiewinkel inglip, en verdrink in die woorde wat weggesteek lê tussen bladsye wat ruik soos ‘onthou jy nog’.  En beker op beker warm drinkgoed wegsluk, en kort-kort by die venster uitkyk na die wêreld wat daarbuite verbysnel, en mense wat mismoedig voortstrompel teen die vlae reën. 

En dan dink aan Stephan Bouwer se gedig “Windliedjie” as die wind ruk aan die jong blare van die bome in die straat. 

Ek wonder waar begin mens lief raak vir jou Taal en sy gedigte.  Sien, daar is steeds gedigte wat my horries gee.  Maar dan is daar gedigte wat my hart sag toevou en haar op reis neem na ‘n ander plek.  ‘n Ander tyd. 

My matriekjaar het bestaan uit ‘n koffertjie (daai wat mens eintlik sub. A saamneem skool toe), waarin net die essensiële dinge gepas het.  Die res het ek onder my arm gedra.  My Afrikaanse handboek, ‘Afrikaans My Taal’, was te groot om in die tassie te pas, so die moerse las moes los gedra word.  Die finale skeidslyn van my en my Taal…. as jy vir 4 van jou 5 hoërskool jare, dieselfde boring onderwyseres het vir Afrikaans, dan knak dit jou so, jy sit ‘n mental block op alles wat met daardie periodes te doen het. 

Dan mis jy uit.  Want vandag kan ek nie veel van my Afrikaanse periodes, spesifiek Poësie, onthou nie. 

Maar, ek dink dit het my ook ‘n voorsprong gebied om op my eie, weer Afrikaanse digkuns te ontdek, en met my eie interpretasies, ‘n beeld te vorm.  ‘n Storie te hoor. 

Soms pen op papier sit en ‘n eie probeerslag uit-ink.  

Paternoster – DJ Opperman 

Bind om my nek die beentjie van geluk

dat ek, Onse Vader, baie snoek uitpluk

en kind en kraai kan vreet

en ek ‘n volle week vergeet

met kitaarspeel en vaaljapie sluk

Dit is die maand Oktober! Die mooiste, mooiste maand!
Dan is die dag so helder, so groen is elke aand,
so blou en sonder wolke die hemel heerlik bo,
so blomtuin vol van kleure die asvaal ou Karoo,
so blomtuin vol van kleure die asvaal ou Karoo.

Dit is die maand Oktober! Die varkblom is in bloei;
oor al die seekoeigate is kafferskuil gegroei;
die koppies, kort gelede nog as ‘n klip so kaal,
het nou vir welkomsgroetnis hul mooiste voor gehaal;
het nou vir welkomsgroetnis hul mooiste voor gehaal.

Dit is die maand Oktober! Die akkerboom is groen;
die bloekoms langs die paaie is almal nuut geboen;
en orals in die tuin rond ruik jy sering en roos,
jasmyn en katjiepiering, lemoen en appelkoos,
jasmyn en katjiepiering, lemoen en appelkoos.

Dit is die maand Oktober! Ek dink die mense vier
vir ewig in die hemel Oktobermaand soos hier!
Wat wens jy meer as blomme, as helder dag en nag?
Wat kan jy beter, mooier of heerliker verwag?
Wat kan jy beter, mooier of heerliker verwag?

Wat gee ek om die winter? Wat praat jy nou van Mei?
Wat skeel dit as ons later weer donker dae kry?
Ek is nou in Oktober, die mooiste, mooiste maand,
met elke dag so helder, so pragtig elke aand!
Met elke dag so helder, so pragtig elke aand!

Die Bos het ‘n klomp pretensieuse dose

wat gekultiveerd die wynglas beklem

met sweterige sawwe wit hande

en

pinkie-in-die-lug aan die kultivar slurp

“Dear Mr. President” (PINK feat. Indigo Girls)

 

Dear Mr. President, Come take a walk with me.

Let’s pretend we’re just two people and You’re not better than me.

I’d like to ask you some questions if we can speak honestly.

What do you feel when you see all the homeless on the street?

Who do you pray for at night before you go to sleep?

What do you feel when you look in the mirror?

Are you proud?

How do you sleep while the rest of us cry?

How do you dream when a mother has no chance to say goodbye?

How do you walk with your head held high?

Can you even look me in the eye And tell me why?

Dear Mr. President, Were you a lonely boy? Are you a lonely boy? Are you a lonely boy?

How can you say No child is left behind?

We’re not dumb and we’re not blind.

They’re all sitting in your cells While you pave the road to hell.

What kind of father would take his own daughter’s rights away? And what kind of father might hate his own daughter if she were gay?

I can only imagine what the first lady has to say

You’ve come a long way from whiskey and cocaine.

How do you sleep while the rest of us cry?

How do you dream when a mother has no chance to say goodbye?

How do you walk with your head held high?

Can you even look me in the eye?

Let me tell you ‘bout hard work Minimum wage with a baby on the way

Let me tell you ‘bout hard work Rebuilding your house after the bombs took them away

Let me tell you ‘bout hard work Building a bed out of a cardboard box

Let me tell you ‘bout hard work Hard work Hard work You don’t know nothing ‘bout hard work Hard work Hard work Oh How do you sleep at night?

How do you walk with your head held high?

Dear Mr. President, You’d never take a walk with me.

Would you?

‘n Bedevaartslied. Ek slaan my oë op na die berge: waar sal my hulp vandaan kom? My hulp is van die HERE wat hemel en aarde gemaak het. Hy kan jou voet nie laat wankel nie; jou Bewaarder kan nie sluimer nie. Kyk, die Bewaarder van Israel sluimer of slaap nie. Die HERE is jou Bewaarder; die HERE is jou skaduwee aan jou regterhand. Die son sal jou bedags nie steek nie, die maan ook nie by nag nie. Die HERE sal jou bewaar vir elke onheil; jou siel sal Hy bewaar. Die HERE sal jou uitgang en jou ingang bewaar, van nou af tot in ewigheid.

Die Stem
Words: C.J. Langenhoven, Melody: Rev. M.L. de Villiers

Uit die blou van onse hemel, uit die diepte van ons see,
Oor ons ewige gebergtes waar die kranse antwoord gee.
Deur ons ver-verlate vlaktes met die kreun van ossewa –
Ruis die stem van ons geliefde, van ons land Suid-Afrika.
Ons sal antwoord op jou roepstem, ons sal offer wat jy vra:
Ons sal lewe, ons sal sterwe – ons vir jou, Suid-Afrika

In die merg van ons gebeente, in ons hart en siel en gees,
In ons roem op ons verlede, in ons hoop of wat sal wees,
In ons wil en werk en wandel, van ons wieg tot aan ons graf –
Deel geen ander land ons liefde, trek geen ander trou ons af.
Vaderland! ons sal die adel van jou naam met ere dra:
Waar en trou as Afrikaners – kinders van Suid-Afrika.

In die songloed van ons somer, in ons winternag se kou,
In die lente van ons liefde, in die lanfer van ons rou,
By die klink van huweliksklokkies, by die kluitklap op die kis –
Streel jou stem ons nooit verniet nie, weet jy waar jou kinders is.
Op jou roep sê ons nooit nee nie, sê ons altyd, altyd ja:
Om te lewe, om te sterwe – ja, ons kom Suid-Afrika.

Op U Almag vas vertrouend het ons vadere gebou:
Skenk ook ons die krag, o Here! om te handhaaf en te hou –
Dat die erwe van ons vad’re vir ons kinders erwe bly:
Knegte van die Allerhoogste, teen die hele wêreld vry.
Soos ons vadere vertrou het, leer ook ons vertrou, o Heer –
Met ons land en met ons nasie sal dit wel wees, God regeer.